ฉันมีความคิดเเละเชื่อเสมอว่า.....ชีวิตนั้นเกิดขึ้นได้ด้วยความรักเเละดำรงอยู่ได้ด้วยความรัก...มนุษย์จึงไขว่คว้าปรารถนาที่จะรักใครสักคนหรือให้ใครสักคนมารัก

นิยามคำว่า "รัก" จึงเกิดขึ้นมากมาย..พร้อมเรื่องราวความรักที่ไม่จบสิ้นสำหรับฉันเเล้ว....ความรัก......จึงเป็นนามธรรมที่สื่อจากความรู้สึกลึกๆ ของจิตใจ....เป็นอารมณ์ที่ลึกซึ้งเเละซับซ้อนระหว่างหัวใจสองดวงของคนคู่หนึ่ง


โชคดีของฉันเเท้ ๆ ที่เกือบหลงทาง....
อย่างที่เขาบอกว่า..........บางครั้ง
ก็ปล่อยให้ทุก ๆ เรื่องราวค่อย ๆ เป็น...
ค่อยๆไป...ให้ทุกอย่างค่อย....ค่อย
เป็นไป....เเละเราจะพบเจอสิ่งที่ดีเเละ
เหมาะสม.......รอเราอยู่เสมอ


ถ้าวันนั้น...ฉันรีบเดิน....ฉันคงเสียใจ
ที่เดินหลงทางอีกเเย้วฉันไม่มีเวลามากพอ
ที่จะเดินหลงทาง......บ่อย....บ่อย
เเละที่สำคัญ.........ต้องขอบคุณไม้
ที่ไม่พาฉันให้หลงทางไปใน.....ครั้งนั้น


วันนี้..ขอให้ไม้เป้นอย่างที่ไม้เป็นเถอะนะ
เพราะ..ฉันพอรู้เเล้วว่า...วิถีชีวิตของไม้
ที่เติบโตมา...กับ...เส้นทางเดินของฉัน
มันต่างกัน.......มากเกินกว่าที่จะให้ฉัน
ไปอยู่ตรงนั้นได้....ฉันเห็นเเละสัมผัสถึง
ความรู้สึกที่มีได้ว่า....มัไกลกันเหลือเกิน
เกินกว่าที่ฉันจะฝันด้วยซ้ำ


โชคดีที่ฉันมีวันนี้....โชคดี.....จริง ๆ
ไม่เสียใจเลยที่วันนั้นมีน้ำตา.....เพราะ
น้ำตาวันนั้น....ทำให้ฉันมีรอยยิ้มในวันนี้
ขอบคุรที่ไม่พาฉันหลงทาง....


ขอบคุณนะไม้เมือง...ไม้ที่ฉันเคยศรัทธา

จงรู้รักอย่างมีเหตุผล........ไม่ควรเหนี่ยวรั้งใครสักคน
เพียงเพราะเรารักเขา อะไรที่จะเป็นของเรา มันก็เป็นของเรา
ไม่ต้องฝืน.......ไม่ต้องทน.....เเละก็ไม่ต้องดิ้นรน

หากวันใดที่...............ความรักจากเราไป
อย่าเสียใจเลยนะ.........ใจ.........รู้ไหม
เพราะคนที่เสียใจ.....ไม่ใช่เรา.....เขาต่างหาก
ที่ควรจะเสียใจ.......เพราะเขาเป็นฝ่ายที่สูญเสีย
คนที่รักเขาเเละเเสนดีอย่างเราไปต่างหาก

(อิ ๆ คนเราก็ต้องคิดว่าเราเป็นคนที่เเสนดี๊ เเสนดี จริงปะ)